Wydrukuj tę stronę

Przypowieść o zasobach ludzkich

Pewien misjonarz pracujący w Puszczy Amazońskiej miał w zwyczaju wypróbowywać swoich nowych współpracowników przysłanych z Europy. Wysyłał ich na kilkumiesięczną próbę w głąb puszczy. Wyposażał ich w kilkudniową rację żywności, lekarstwa, broń i najróżniejsze narzędzia, dzięki którym mogli poradzić sobie w zdobywaniu pożywienia.

 

Pewnego lata otrzymał trzech nowych współpracowników. Wysłał pierwszego z nich i przykazał, by mądrze gospodarował tym wszystkim, co otrzymał. Po kilku miesiącach ów człowiek powrócił cały i zdrowy. Zdał relację z tego, jak sobie radził w trudnych warunkach, jak bronił własnego życia i jak zdobywał pożywienie. Zwrócił wszystkie powierzone mu narzędzia i udał się na spoczynek.

Potem misjonarz wysłał drugiego współpracownika. Ten również powrócił i zdał relację z miesięcy spędzonych w puszczy: jak sobie radził w trudnych warunkach, jak bronił własnego życia i jak zdobywał pożywienie. Pokazał także mapę nieznanego terenu, jaką sporządził, by ułatwić misjonarzom przyszłą pracę. Zaznaczył na niej źródła wody, tereny zamieszkałe przez nieznane plemiona, ścieżki i bezpieczne miejsca na biwakowanie. Złożył u stóp misjonarza wszystkie narzędzia, jakie otrzymał i udał się na spoczynek.

Na końcu misjonarz wysłał trzeciego współpracownika, który powrócił z tygodniowym opóźnieniem. Z entuzjazmem opowiedział o swoich przygodach i o tym, jak pomógł jednemu z plemion zbudować wioskę, jak pogodził walczące między sobą szczepy, jak nauczył tubylców posługiwania się łopatą i jak przyswoił sobie ich język. Pokazał też misjonarzowi mapę terenu oraz plan pomocy tubylcom, jakie sporządził przebywając w puszczy. W jego ekwipunku brakowało łopaty i kilku innych narzędzi, gdyż zostawił je w wiosce. Zamierzał do niej jak najszybciej powrócić, rezygnując nawet z chwili odpoczynku.
Który z tych trzech współpracowników najlepiej zdał egzamin?


Komentarz:

Do pierwszego współpracownika podobni są ludzie, którzy to, co posiadają: swoje umiejętności, wiedzę, doświadczenie, wykorzystują do tego, by godnie i dostatnio żyć. Nie robią nic więcej ponad to, co określa ich zakres obowiązków.

Do drugiego współpracownika podobni są ci, którzy nie myślą tylko o sobie, ale swoim przykładnym życiem pragną pozostawić następnemu pokoleniu pewne wskazówki – jak radzić sobie w życiu.

Do trzeciego współpracownika podobni są ludzie, którym wszystko to, co posiadają, służy do budowania więzi między ludźmi, spieszenia z pomocą ubogim. Są pełni inicjatywy. Żyją na tyle, na ile żyją dla innych.

Otrzymujemy od Boga wszystko, co jest nam potrzebne do życia. Jaki z tego robimy użytek? Na ile jesteśmy podobni do trzeciego współpracownika z przypowieści o ludzkich zasobach?

o. Wojciech Żmudziński SJ

 

  © Szum z Nieba nr 42/2000

 

Polecamy książkę autora artykułu "Niebo jest w nas". Więcej - kliknij tutaj.

Ostatnio zmieniany poniedziałek, 16 wrzesień 2019 15:22
Oceń ten artykuł
(1 głos)
Wojciech Żmudziński SJ

Biblista i pedagog, założyciel Centrum Kształcenia Liderów i Wychowawców im. Pedro Arrupe.
Autor książki: Rodzice dodający skrzydeł.

Najnowsze od Wojciech Żmudziński SJ